У эсэ «Праз лінію» (1950) Эрнст Юнгер даследуе нігілізм як ключавую праблему сучаснасці - хваробатворны працэс, які ахапіў усю планету. Адштурхваючыся ад ідэй Дастаеўскага і Ніцшэ, аўтар прапануе тры падыходы да праблемы: дыягназ, прагноз і тэрапію. Калі ў "Працоўным" (1932) Юнгер бачыў выйсце ў "татальнай мабілізацыі", то зараз ён кажа аб неабходнасці "перасекчы лінію" - пераадолець нігілізм праз асабісты досвед свабоды, у якім адкрыецца "новы паварот быцця". Гэты тэкст - спроба здабыць кропку апоры ў які паскараецца тэхнічным свеце.

У пасляслоўі да перакладу філосаф Аляксандр Міхайлоўскі тлумачыць ключавыя вобразы і паняцці - "нулявы пункт", "нішто", "боль", "дзікая глуш" - і раскрывае пытанні, закранутыя ў дыялогу паміж Юнгерам і Хайдэгерам, які адказаў на гэта эсэ артыкулам "Аб лініі".