Кніга выбітнага нямецкага мысляра Эрнста Юнгера (1895–1998) уяўляе сабой зборнік эсэ-скетчай эпохі Веймарскай рэспублікі, якія балансуюць на мяжы фіктыўнага дзённіка і палітычнага маніфеста. Адзінокае і адважнае сэрца шукальніка прыгод жыве сярод катастроф, дзе гінуць старыя каштоўнасці і іерархіі бюргерскага свету. «Палымяныя агнём сновидческие пейзажы» Першай сусветнай вайны прыадчынілі для аўтара заслону, за якой хаваўся дэманічны свет, непранікальны для дзённага святла розуму, і вось сон, дзе мроіцца дзіўнае і чароўнае, становіцца ў Юнгера парадыгмай для тлумачэння вопыту рэчаіснасці. Стан сучаснай цывілізацыі - гэта заблытаны сон. Загадкавыя вобразы манатоннага руху тэхнікі, сімволіка смерці, уварванне ў бюргерскі свет разбуральных дэманічных сіл - увесь гэты "начны бок" жыцця, дэталёва выпісаны ў "Сэрца шукальніка прыгод", знаходзіцца ў глыбокай сувязі не толькі з вопытам вайны, але і з жыццём вялікага горада. У сапраўднае выданне таксама ўвайшло эсэ «Сіцылійскі ліст месячнаму чалавеку».