Летапіс гісторыі ўмоўнага расійскага горада Глупава і хроніка кіравання гратэскавых, агідных і жахлівых кіраўнікоў горада. Дурняў шукае сабе князя, пакутуе ад механічных выкрыкаў «не пацярплю» і «разбуру», пячэ пірагі па статуце, перажывае перыяд ідалапаклонства, ператвараецца ў казарму, гарыць, галадае і тоне. У «Гісторыі аднаго горада» часта бачаць фантастычную сатыру на гісторыю Расіі, але за гэтым сэнсам хаваецца яшчэ адзін: кніга Шчадрына — пра «рускае непазбыўнае», пра пазагістарычныя, фатальныя рысы нацыянальнай ментальнасці. Пачынаючыся як фарс, да фіналу "Гісторыя аднаго горада" дасягае размаху эсхаталагічнай антыўтопіі.