Засяроджваючыся на вывучэнні школ, фестываляў, памятных практык і помнікаў, Кэтрын Ванэр, антраполаг і прафесар Пенсільванскага дзяржаўнага ўніверсітэта (ЗША), паказвае, як наратывы савецкай эпохі зведалі трансфармацыі пасля распаду Савецкага Саюза, каб адлюстраваць новую ўкраінацэнтрычную перспектыву. У працэсе гэтых трансфармацый мы бачым, як новыя гісторыі разумеюцца і інтэрпрэтуюцца «знізу», у грамадстве. Барацьба за памяць ці забыць стала асабліва інтэнсіўнай, што адлюстроўвае рэгіянальныя адрозненні і захаванне культурных адрозненняў, створаных савецкім рэжымам. Кніга «Цяжар мар» асабліва каштоўная тым, што паказвае шматузроўневы характар ​​складанай задачы пошуку культурнага адзінства, з якой сутыкнулася Украіна пасля гадоў савецкага кіравання, якое ператварыла некаторыя мары ў цяжар.