У сваёй кнізе аналітык, выкладчык і член рэдакцыі часопіса Chimères Фларан Габаррон-Гарсія абвяргае палітычны нейтралітэт псіхааналізу. Ён, па сцвярджэнні аўтара, заўсёды з'яўляўся важнай часткай грамадскай культуры і неймаверны па-за кантэкстам сусветнай гісторыі. Габаррон-Гарсія пралівае святло на выцесненыя і практычна адданыя забыццю аспекты псіхааналізу, якія ідуць насуперак з логікай капіталізму, якой ён, як і многія іншыя дысцыпліны, ідзе ў нашы дні. Распавядаючы пра дзейнасць Вільгельма Райха, Веры Шміт, Мары Лангер, Фелікса Гваттары ды іншых, Габаррон-Гарсія факусуецца на рэвалюцыйным складніку псіхааналізу і дэманструе, як гэтая дысцыпліна выступала зброяй у барацьбе за эмансіпацыю. Мэта аўтара - распавесці чытачу "народную" гісторыю псіхааналізу: гісторыю супраціву практыкам карнай псіхіятрыі, дыктатурам, "пановай" пазіцыі аналітыка і імкнення палепшыць жыццё простых людзей.