Вілем Флюсер (1920–1991), малодшы сучаснік Вальтэра Беньяміна, адзін з піянераў медыядаследаванняў, стварыў незвычайны інтэлектуальны жанр. У форме кароткай і прыгожай філасофскай эсэістыкі ён раскрывае сэнсавыя структуры нашага паўсядзённага свету, яго найважнейшых абласцей і трансфармацый, якія з імі адбываюцца. Аналіз Флюсера разгортваецца як фенаменалогія навакольных нас пасрэдных рэчаў і механізмаў, дызайну і гарадской планіроўкі. Пры гэтым, сустракаючы наступ новай лічбавай эпохі, ён выяўляе, як чыстая лічбавая форма ўсё больш пагражае пакінуць у мінулым рэчыўнасць нашага свету. У парадаксальным стылі мыслення Флюсера злучаецца перажыты ім досвед палітычных катастроф XX стагоддзя, праніклівы гістарычны погляд у мінулае і разуменне рызык новай цывілізацыі для будучыні чалавечай свабоды.