Адна з галоўных манаграфій пра нямецкае кіно і самая вядомая кніга Зігфрыда Кракаўэра (1889–1966) была напісана ім на эміграцыі і выйшла ў ЗША ў 1947 годзе. Аўтар, сацыёлаг і тэарэтык кінематографа і культуры, аналізуе ўнутраныя ўстаноўкі і патэрны нямецкага грамадства, аб'екты калектыўнага выцяснення, якія знайшлі адлюстраванне ў класічных фільмах догітлераўскай эпохі. Для Кракаўэра кіно — складаны і шматгранны феномен, ён пісаў пра розныя яго аспекты («Веймарскія эсэ», «Тэорыя кіно» і інш.). У гэтай кнізе кіно — перш за ўсё праява масавай культуры, мастацтва a priori калектыўнае, якое, з'яўляючыся плёнам сумесных намаганняў, спаталяе і адначасова правакуе скрытыя жаданні шырокага гледача.

Савецкае выданне "Ад Калігары да Гітлера" 1977 года было няпоўным. Акрамя дадатку "Прапаганда і нацысцкі ваенны фільм" з тэксту была часткова выдаленая ацэнка палітычнай сітуацыі ў Германіі і Расіі, асобныя каментары наконт савецкіх фільмаў і кінематаграфістаў і шэраг падрабязнасцей з гісторыі Веймарскай рэспублікі. Сапраўднае выданне папаўняе гэтыя прабелы, а таксама вяртае аўтарства перакладчыку тэксту на рускую мову (чыё імя ў савецкім выданні не было пазначана) — Генадзю Рыгоравічу Шмакову, вядомаму перакладчыку, балетнаму крытыку і сінефілу.