Жан Эпштэйн (1897–1953) — выбітны французскі авангардыст, які перахапіў эстафету распрацоўкі паняцця фотагеніі ў рана памерлага Луі Дэлюка. Перад чытачом нібы бы два Эпштэйны:
у "Добры дзень, кіно" (1921) - малады, задзірлівы, вясёлы сюррэаліст, закаханы ў новае мастацтва кіно; і позні, спелы філосаф, напружана які даследуе месца кінематографа ў псіхіцы, шматлікае прадказальны, ― у «Кінематографе Д'ябла» (1947). Параўнаўшы абодва тэксты, чытач ацэніць выказванне кіназнаўцы П'ера Лепраона (1903–1993): Эпштэйну, рэдкаму генію, трэба было працаваць у сферы чыстай абстракцыі, але яго "зацягнулі зубчастыя колы кінематографа".