Увазе чытача прапануецца публікацыя скарочанага варыянту лекцый Валерыя Падарогі, прачытаных ім у 2014-2015 гадах у Маскоўскай школе новага кіно. У дадзеным курсе аўтар ставіць пытанне аб уяўным як аб умове магчымасці кінематографа і развівае паняцці "несвядомага", "сны", "экрана", "Іншага", "гвалту", "страху". Аналізуючы структуру вобраза, які рухаецца, Валерый Падарога паказвае, што яна не можа быць зведзена выключна да ўнутры кінематаграфічных тэхнікам, ідэалогіямі і дыскурсам, а з'яўляецца выразам больш складанага антрапалагічнага і псіхааналітычнага вопыту. Аўтар разбірае шматлікія прыклады з кінематографа, сярод якіх "Скрытае" і "Белая стужка" Міхаэля Ханеке, "Браняносец Пацёмкін" і "Стачка" Сяргея Эйзенштэна, абмяркоўвае тэксты Зігмунда Фрэйда, Эрнста Юнгера, Жан-Поля Сартра. Чырвонай лініяй у гэтых лекцыях праходзіць асноўная ідэя Валерыя Падарогі, паводле якой кінематограф - гэта візуальны сімптом схаванага ўяўнага вопыту. Прычым сам гэты досвед ляжыць у аснове твора (work-in-progress), які ўвасабляецца рэжысёрамі эксперыментальнага кінематографа XX-XXI стагоддзяў.