Джон Берджэр (1926–2017) усё жыццё вучыўся глядзець і даследаваў спосабы бачыць. У эсэ з сапраўднага зборніка ён абірае аб'ектам назірання жывёл, паколькі перакананы, што глядзець на іх неабходна - інакш чалавеку як выгляду не зладзіцца са сваёй адзінотай. «Будучы самотнымі, мы вымушаныя прызнаць, што нас стварылі, як і ўсё астатняе. Толькі нашы душы, калі іх падштурхнуць, успамінаюць першакрыніцу, моўчкі, без слоў». Берджэр атрымалася не толькі ўспомніць забытае, але і знайсці правільныя словы, каб яго выказаць.