Марцініканскі пісьменнік і грамадскі дзеяч Эдуар Глісан (1928–2011) атрымаў шырокае міжнароднае прызнанне як адзін з заснавальнікаў посткаланіяльнай думкі. Яго шырокую спадчыну складаюць вершы, раманы, эсэ, часопісныя артыкулы і публічныя выступленні ў якасці шматгадовага супрацоўніка ЮНЕСКА. Пратэічны корпус тэкстаў Глісана праймаюць некалькі скразных тэм: крэалізацыя - узаемаўзбагачальнае, хай і не бесканфліктнае, змешванне моў і культур; пераадоленне дылемы ўніверсальнасці і своеасаблівасці ў рухомай перспектыве Усё-Міру; бясконцае вандраванне як шлях паэтычнай і палітычнай самарэалізацыі чалавека. Усё гэта сыходзіцца ў паняцці Адносіны - няўстойлівай, кожны раз вынаходнай нанова сувязі, якая гуляе ў філасофіі Глісана роля рухаючай сілы быцця. Тэксты гэтага зборніка - першай кнігі аўтара ў рускім перакладзе - прасвечваюць крышталь Адносіны, паказваючы яго розныя грані: страты і здабыцці, раны і зліцця, сумневы і адкрыцці.