Эсэ «Культурная індустрыя» — адна з кіраўнікоў знакавай кнігі прадстаўнікоў Франкфурцкай школы Макса Хоркхаймера і Тэадора Адорна «Дыялектыка асветы» (1947). У гэтым тэксце заснавальнікі крытычнай тэорыі разглядаюць індустрыю культуры як спосаб маніпулявання масамі з дапамогай стандартызаваных і аднастайных твораў мастацтва, якія не нясуць ніякай каштоўнасці для чалавека, якія з'яўляюцца таварамі, адзіная мэта якіх - атрыманне прыбытку. Культурная індустрыя паразітуе на жаданні людзей позняга капіталізму атрымаць хуткія забаўкі, каб адцягнуцца ад нягод жыцця, няроўнасці, прыгнёты. Хоць аб'ектамі аналізу Хоркхаймера і Адорна выступалі радыё і кіно, сам канцэпт "культуріндустрыі" лёг у аснову даследавання зусім іншых медыя і не губляе актуальнасці і ў цяперашнюю лічбавую эпоху.