Кніга «Кібернетыка і паходжанне інфармацыі» (1954) французскага філосафа-сцыентыста Раймона Руера (1902–1987) — адно з самых ранніх і пры гэтым арыгінальных даследаванняў кібернетыкі, якое крытычна пераглядае яе стандартныя перадумовы. Аўтар аналізуе адрозненні паміж носьбітам і значэннем, тэхнічнай апрацоўкай сігналаў і псіхалагічнай семантыкай, механічнымі зваротнымі сувязямі і чалавечым разуменнем. Аб'ядноўваючы філасофію, біялогію, псіхалогію і тэорыю сістэм, Руер фармулюе ключавое пытанне: як магчыма з'яўленне новай інфармацыі, калі машыны, паводле кібернетычных схем, здольныя толькі перапрацоўваць ужо наяўныя дадзеныя? Адказ вядзе за межы механістычнага тлумачэння - да аналізу свядомасці, значэння і творчага дзеянні, якія, на думку мысляра, застаюцца прынцыпова чалавечымі. Пераклад зроблены па другім, перагледжаным выданню 1968 года.