Як вядома, і мора, і Гамер — усё рухаецца любоўю. Аўтар гэтай кнігі недаравальна малады (усяго дваццаць адзін год!), дзёрзкі і таленавіты. Гэта дае яму сілы брацца за вечныя тэмы і без раз'ядаючай сучаснага чалавека іроніі прымацца за раман пра каханне.

Раман сапраўды апраўдвае назву і падзагаловак. Ён пра каханне і напісаны рознымі фарбамі ў розных тэхніках: тут і акварэль, і графіка, і алейныя фарбы. Ёсць літаратурныя гульні, омажы, змяшаная тэхніка.

Часам здаецца, што пісаў першабытны чалавек, не знаёмы ні з папярэднімі творамі, ні з акаляючай рэальнасцю, — але гэта хутка мінае. Бо хлопец вырас і ўжо можа дазволіць сабе фінальную фразу: «Шчасце — гэта калі сварка з каханым страшней за вайну».