«Саскраб» — паэтычны зборнік, у якім сутыкаюцца немагчымасць ліста ў часы катастрофы і пошук мовы для размовы пра страшную, цяжкую і сорамную. Даследчыца літаратуры і антрапалогіі блакаднага Ленінграда, Паліна Барскова апускае чытача ў дыялог сучаснасці з мінулым - не ў пошуках узораў або арыенціраў, але ў спробе асэнсаваць і прагаварыць вопыт страты, гора і сораму - вельмі асабісты, але, у той жа час, вядомы і знаёмы. Для яе паэзія становіцца справай, якую робіш, не чакаючы ад яе радасці ці катарсісу, але якая застаецца формай прысутнасці і кантакту з рэальнасцю — «суцяшэннем без суцяшэння».