У кнізе даследуецца ўплыў псіхааналізу і псіхалогіі на творчасць Сяргея Эйзенштэйна, аднаго з ключавых рэжысёраў сусветнага кіно. Разглядаючы яго біяграфію і фільмы ў кантэксце гісторыі і культуры Расіі ХХ ст., аўтар прасочвае інтэлектуальныя сувязі Эйзенштэйна з вядучымі мыслярамі эпохі - Львом Выгоцкім і Аляксандрам Лурыяй.

Выкарыстоўваючы інструменты псіхалогіі і псіхааналітычнага аналізу, Анджэліні паказвае, што рэжысёр разумеў мастацтва як антрапалагічны праект, які выбудоўваў на аснове дыялектычнага мыслення. Адмысловая ўвага надаецца ролі псіхааналітычных тэорый рэгрэсіі ў фармаванні эстэтыкі Эйзенштэйна, а таксама ўплыву сталінізму на лёс рэжысёра і развіццё псіхааналізу ў СССР.

Кніга ўяўляе цікавасць для даследчыкаў кіно, псіхааналітыкаў і ўсіх, хто вывучае ўзаемадзеянне мастацтва, тэорыі і гісторыі.

Альберта Анджэліні (н. 1951) - італьянскі псіхааналітык і псіхолаг. Ён мае шырокі досвед клінічнай практыкі і выкладання. Скончыў Нацыянальную школу кіно (CSC) і працаваў там навуковым супрацоўнікам. Выкладаў псіхалогію ў Рымскім універсітэце Сапіенца і з'яўляецца аўтарам шматлікіх публікацый па псіхааналізе і псіхалогіі кіно.