Юра вяртаецца ў піянерскі лагер сваёй юнацкасці праз дваццаць гадоў. У руінах мінулага ён спадзяецца адшукаць шлях у сучаснасць, да чалавека, якога калісьці кахаў. Гэтая гісторыя аб тым, што ў СССР не ўсё было гладка, правільна і безаблічна. Што былі перажыванні, страсці, цягі і пачуцці, якія не ўпісваліся ў рамкі маралі на шляху да «светлай будучыні». І што гэта будучыня аказалася не такой ужо і светлай.