Рэформы 1860-х гадоў, якія стварылі новыя сацыяльныя ліфты, прывялі да зараджэння ў Расіі жаночага руху. На першую пару яго ўдзельніцы выступалі за паляпшэнне жыцця жанчын у рамках сучаснага ім рускага грамадства, не ставячы перад сабой мэты яго змяніць. Аднак на мяжы XIX–XX стагоддзяў на базе жаночага руху сфармаваўся фемінісцкі рух, які выступаў з паслядоўнай крытыкай пануючых у грамадстве гендэрных установак. Ірына Юкіна ў сваёй кнізе вылучае два этапы ў гісторыі жаночага руху і даследуе адносіны пераемнасці паміж імі, паказваючы, як у Расіі фармавалася адзіная ідэалагічная прастора барацьбы жанчын за свае правы. Абапіраючыся на тэарэтычныя падыходы сацыялогіі грамадскіх рухаў, інструментарый інтэлектуальнай гісторыі і гендэрных даследаванняў, аўтар аналізуе вытокі расійскага жаночага руху, яго задачы, ідэалогію і лёсы яго ключавых удзельніц. Кніга з'яўляецца другім, дапоўненым і ўдакладненым выданнем. Ірына Юкіна - гісторык і сацыёлаг, кандыдат сацыялагічных навук.