У гэтай правакацыйнай і дасціпнай працы брытанскі сацыёлаг польскага паходжання Станіслаў Андрэскі (1919–2007) падвяргае бязлітаснай крытыцы стан сучасных сацыяльных навук. Аўтар сцвярджае, што значная частка сацыялагічных і псіхалагічных даследаванняў ператварылася ў свайго роду «акадэмічнае вядзьмарства» – рытуальную вытворчасць псеўданавуковых тэкстаў, якія маскіруюць банальныя назіранні за складанай тэрміналогіяй і метадалагічным фармалізмам.

Андрэскі праводзіць яркія паралелі паміж традыцыйнымі магічнымі практыкамі і сучаснымі сацыяльнымі даследаваннямі, дэманструючы, як акадэмічны істэблішмент выкарыстоўвае незразумелы жаргон і метадалагічныя рытуалы для падтрымання свайго статусу, пры гэтым часта не вырабляючы сапраўды карысных ведаў. Аўтар заклікае да вяртання яснасці мыслення, выразнасці выкладу і сапраўды навуковага падыходу ў сацыяльных навуках.

Кніга, упершыню апублікаваная ў 1972 годзе, застаецца актуальным папярэджаннем супраць псеўданавуковасці і напамінам аб тым, што сацыяльныя навукі павінны імкнуцца да сапраўднага разумення грамадства, а не да імітацыі навуковай дзейнасці.