У студзені 1926 года 50-гадовы аўтар "Будэнброкаў" і яшчэ свежай "Чароўнай гары" едзе ў тыднёвую паездку ў Парыж - зноўку наладжваць інтэлектуальныя сувязі, шукаць новую норму ўзаемаадносін дзвюх нацый, нядаўна якія забівалі адзін аднаго на працягу чатырох з лішнім гадоў. Падчас візіту пісьменнік сустракаецца з інтэлігенцыяй і міністрамі, рускімі эмігрантамі (Буніным, Шастовым, Шмелевым, Меражкоўскім) і амерыканскімі прыхільнікамі, выступае на сходах, ходзіць у тэатры і вячэрае ў шыкоўных рэстаранах. Заносячы ўражанні ў дзённік з уласцівай яму педантычнасцю, Ман суправаджае бытавыя нататкі разгорнутымі разважаннямі аб дыктатуры і дэмакратыі, вайне і пацыфізме, "антыідэалістычным развароце" Еўропы і "раскладанні юстыцыі, смярдзючай да нябёсаў", аб светлым і цёмным германскім рамантызме, лёсах. унутраны свет - і ў відушчае будучыню.