Вольга Раманава, вядомая праваабаронца і журналістка, раптоўна напісала хвацкі неанар. Палітычны трылер з элементамі рубілава, драма станаўлення са слэш-фанфікам. Гэта быў бы тыповы яой (boys' love), калі б яна абмежавалася толькі мужчынамі, але не.
Героі лёгка вядомыя, кожны дзень вы бачыце іх прататыпы на экранах вашых смартфонаў або кампутараў, нават калі зусім не хочаце іх бачыць. Дзеянне пачынаецца ў 1974 годзе ў прыгарадзе Ленінграда, перамяшчаецца ў Маскву, Кабул, Берлін, Дрэздэн, Пецярбург і заканчваецца ў вельмі недалёкай будучыні.
Усё гэта магло б быць. А можа, сапраўды было.
Вясёлая маладая ўраджэнка ўкраінскага сяла ў самым пачатку эпохі застою прыязджае пакараць Паўночную сталіцу. Яна стараецца дапамагаць людзям, яна разумная, у яе ёсць хватка, яна робіць галавакружную кар'еру, перасякаючыся з галоўнай савецкай жанчынай-касманаўткай, з пачынаючым супрацоўнікам КДБ, камандзіраваным у Дрэздэн, з бандытамі, з членамі ЦК КПСС, міністрамі, шпіёнамі і наёмнымі забойцамі. Ні з кім не варагуючы, не парушаючы правіл, да канца жыцця яна ператвараецца ў пачвару, якая абвясціла вайну сваёй радзіме.