Чарговы том "Паўночнага дзённіка" Марыюша Вілька - пісьменніка і вандроўцы, які амаль дваццаць гадоў жыве на рускай Поўначы, - адкрывае новую старонку яго творчасці. Кнігу складаюць тры сюжэты: апавяданне пра Петразаводск; падарожжа па Лабрадоры ўслед за іншым пісьменнікам-валацугам Кэнэтам Уайтам і, нарэшце, працяг апавядання аб жыцці ў доме над Онего ў закінутай вёсцы Конда Беражная.
Новую сцежку асэнсоўваюць адначасова Вільк-пісьменнік і Вільк-бацька: з'яўленне на святло дачкі заахвоціла яго кардынальна перагледзець свае жыццёвыя ўстаноўкі. Абраны аўтарам пункт гледжання дазваляе пераадолець многія стэрэатыпы польскага погляду на Расію, не загразнуўшы аднак у не менш шматлікіх расійскіх стэрэатыпах. Гэта погляд адначасова "знутры" і "звонку", і таму ён асабліва каштоўны.