Ад Францыі 1790-х гг. да В'етнама 1970-х гг. сацыяльныя рэвалюцыі былі рэдкімі, але грандыёзнымі па сваім значэнні падзеямі сусветнай гісторыі. Чаму сацыяльныя рэвалюцыі адбыліся ў адных краінах, але не ў іншых? Як дарэвалюцыйныя рэжымы ўвайшлі ў стан крызісу? Кніга прафесара Гарвардскага ўніверсітэта Тэды Скочпол "Дзяржавы і сацыяльныя рэвалюцыі" задае новую сістэму каардынат для аналізу прычын, канфліктаў і вынікаў рэвалюцый. Даследаванне злучае наватарскія тэарэтычныя падыходы з глыбокім, скрупулёзным параўнальна-гістарычным аналізам французскай рэвалюцыі з 1787 г. да пачатку 1800-х гг., рускай рэвалюцыі з 1917 г. аж да 1930-х гг. і кітайскай рэвалюцыі з 1911 г. па 1960-я гг. Тэда Скочпал дэманструе, якім чынам спалучэнне такіх фактараў, як дзяржаўныя структуры, знешнепалітычныя і знешнеэканамічныя сілы і адносіны класаў, дазваляе растлумачыць вытокі сацыяльных рэвалюцый і іх здзяйснення. Лічачы, што існуючыя тэорыі рэвалюцыі, як марксісцкія, так і немарксісцкія, недастатковыя для тлумачэння іх рэальных гістарычных заканамернасцяў, аўтар заклікае нас зірнуць на рэвалюцыі па-новаму. Перш за ўсё яна настойвае на тым, што дзяржавы, якія разглядаюцца як арганізацыі, якія ажыццяўляюць кіраванне і прымус, патэнцыйна аўтаномныя ад класавых інтарэсаў і кантролю з боку класаў, павінны стаць галоўным элементам у тлумачэннях рэвалюцый.