Навуковы бэстсэлер эканамістаў Дарона Асемоглу і Джэймса А. Робінсана прысвечаны распрацоўцы канцэптуальных падстаў для аналізу стварэння і кансалідацыі дэмакратыі. Аўтары зыходзяць са знешне простай тэзы аб тым, што розныя сацыяльныя групы аддаюць перавагу розныя палітычныя інстытуты з-за таго, як яны размяркоўваюць палітычную ўладу і рэсурсы. Так, дэмакратыі аддае перавагу большасць грамадзян, але ёй пярэчаць эліты. Аднак дыктатура нестабільная, калі грамадзяне могуць ствараць пагрозу грамадскім беспарадкам і рэвалюцыі. У адказ на гэта, калі кошт рэпрэсій істотна высокі і абяцанні саступак не выклікаюць даверу, эліты могуць быць вымушаныя стварыць дэмакратыю. Праз дэмакратызацыю эліты такім чынам перадаюць палітычную ўладу грамадзянам, забяспечваючы сацыяльную стабільнасць. Дэмакратыя кансалідуецца, калі ў элітаў няма моцных стымулаў для яе звяржэння. Гэтыя працэсы залежаць ад сілы грамадзянскай супольнасці, структуры палітычных інстытутаў, прыроды палітычных і эканамічных крызісаў, узроўню эканамічнай няроўнасці, структуры эканомікі і формы і маштабу глабалізацыі.