«Укараненне» уяўляе сабой апошні трактат філосафа Сімоны Вейль (1909–1943). Пачаты як разгорнутае ўвядзенне ў праект «Дэкларацыі абавязкаў па стаўленні да чалавека», які Вейль прапанавала заканатворчай камісіі «Якая змагаецца Францыі» дэ Голя ўзамен «Дэкларацыі правоў чалавека і грамадзяніна» 1789 г., трактат падчас прац моцна разросся: аналіз чыннікаў паразы развіцця краіны ў 1940 г. Сярэднявечча да сучаснасці. Ад абгрунтавання абавязкаў Вейль перайшла да абгрунтавання ўсёй сваёй палітычнай філасофіі, неаддзельнай ад яе рэлігійных і этычных поглядаў. Узнікла праца, якая абагульняе галоўнае з усяго напісанага ёю і раней, і падчас Другой сусветнай вайны, — праца выніковая, не абмежаваная палітычнай сітуацыяй свайго часу, але звернутая ў будучыню.