Чаму ўсё больш людзей лічаць, што заняты бессэнсоўнай працай? Увесну 2013 года антраполаг Дэвід Грэбер (1961–2020) задаў гэтае пытанне ў правакацыйным эсэ пад назвай «Пра феномен вар'яцкай працы». Яно стала вірусным. З таго часу людзі па ўсім свеце працягваюць абмяркоўваць адказ на гэтае пытанне.
Грэбер напісаў кнігу, у якой даследуе адну з самых прыкрых і глыбокіх маральных праблем сучаснага грамадства - ператварэнне працы ў стомнае, сумнае і нікому не патрэбнае трызненне. Наколькі многім людзям здаецца, што іх праца не прыносіць ніякай карысці? Чаму працадаўцы лічаць, што за карысныя для грамадства прафесіі можна плаціць менш, а за бескарысную працу - больш? Чаму ў выніку тэхналагічнага прагрэсу мы працуем не менш, а ўсё больш? Дзе больш бескарыснай працы - у дзяржаўным або ў прыватным сектары? І як можна спыніць бредовизацию эканомікі?
Грэбер паказвае, якія гістарычныя, сацыяльныя і палітычныя прычыны распаўсюджвання вар'яцкай працы. Дрэйфуючы ад феадалізму да мэнэджарнай культуры, ад вытокаў бюракратыі да развіцця чацвярцічнага сектара, ад Томаса Карлейля да Джона Кейнса і Андрэ Горца, даследаванне Грэбера паказвае, як паўстала наша стаўленне да працы і як можна яго змяніць. Гэтая кніга - для ўсіх, хто хоча верыць, што праца павінна мець сэнс.