Як забароненыя рукапісы траплялі з-за жалезнай заслоны за мяжу, як іх друкавалі і чыталі на эміграцыі, што ведалі і думалі пра гэта самі аўтары? Кніга Якава Клоца даследуе першыя заходнія выданні і замежную рэцэпцыю тэкстаў пра Гулага і сталінізм у 1950-1980 я гады. Тамвыдат - як літаратурная практыка і палітычны інстытут эпохі халоднай вайны - уяўляў сабой альтэрнатыўнае поле культурнай вытворчасці, супрацьпастаўленай савецкаму рэжыму і догмам сацрэалізму, але не пазбаўленага ўласнай іерархіі, ідэалогіі і нават цэнзуры. У цэнтры апавядання - гісторыя літаратурных сувязей, якія ўсталяваліся, насуперак жалезнай заслоне, паміж выдаўцамі, крытыкамі, чытачамі на Захадзе і аўтарамі ў СССР.
Якаў Клоц - філолаг, славіст, выкладае рускую літаратуру ў Хантэр-каледжы Гарадскога ўніверсітэта Нью-Ёрка.