«Леў Абарына — адзін з тых (некалькіх) аўтараў, чыя мова пачынаецца з адсутнасці мовы. Мова ўзнікае разам з пісьмом як кіпучы слоўнік, які зачапляе хтонічныя сэнсы новага дня і не думае пра яснасць. Але мне здаецца, што нейкая яснасць, якая праступае раптам, амаль выпадкова, і ёсць галоўная падзея гэтай паэзіі», — Міхаіл Айзенберг.