Калі вы не можаце ці не жадаеце адпусціць сваё гора, трэба навучыцца з ім жыць.

Вольга Мартынава напісала гэтае эсэ пасля смерці мужа, паэта Алега Юр'ева (1959–2018). Яна спрабуе зразумець, як іншыя спраўляюцца з тым, з чым не можа зладзіцца яна і што не пакідае яе ў спакоі. Вольга Мартынава не шукае парады або суцяшэння, яна ўступае ў размову — гэтак жа шчырую, як і задуменную, такую ​​ж смелую, як і мудрую — са знакамітымі тэкстамі пра гора і смерць Ралана Барта, Джоан Дыдыён, Эліяса Канэці, Эманюэля Левінаса.

Вольга Мартынава - паэт, аўтар некалькіх кніг вершаў і прозы на рускай і нямецкай мовах. Жыве ў Нямеччыне.