Знакавая выстава «Масква - Берлін / Berlin - Moskau. 1900–1950” праходзіла ў Берлінскай галерэі і музеі выяўленчага мастацтва ім. А. С. Пушкіна (1995/1996) і аказала вялікі ўплыў на ўспрыманне рускага мастацтва за мяжой. Яна працягнула новы тып сінтэтычных канцэптуальных выстаў, якія ахопліваюць выяўленчае мастацтва, архітэктуру, літаратуру, дызайн, тэатр, кіно, фатаграфію, музыку і вывучаюць узаемасувязі, уплыву, прыцягнення, адштурхвання. Яе адкрыццё пагражала сарвацца некалькі разоў па эканамічных, цэнзурных і палітычных прычынах. Выстава прасочвала эвалюцыю ад авангарднага мастацтва да эстэтыкі таталітарных рэжымаў XX стагоддзі, калі рускі авангард некалькі разоў пераасэнсоўваўся. Сітуацыя халоднай вайны паўплывала на стварэнне цікавасці да яго на Захадзе пад сцягам "Вялікі эксперымент". Пазней авангард стаў рэвалюцыйным, а затым экспартным мастацтвам - як у музейных сценах, так і на міжнародных аўкцыёнах (перад тым як абярнуцца "Вялікай Утопіяй" на аднайменнай выставе 1992-1993 гг.). Аўтар звяртаецца да праблемы суадносін палітыкі і мастацтва, да працэсаў фармавання калектыўнай культурнай памяці, у стварэнні якой прымаюць актыўны ўдзел медыя, да пытання аб магчымасці напісання транснацыянальнай гісторыі мастацтваў.