"Род чалавечы" (1947) - аўтабіяграфічная аповесць, а дакладней быль - першая і апошняя кніга Робера Антэльма (1917-1990), французскага пісьменніка, паэта, удзельніка Супраціву, уяўляе сабой адзінае ў сваім родзе сведчанне, якое апісвае расчалавечванне людзей у лагерах і тую волю захоўвае прыналежнасць да чалавецтва.
Пакінутая спачатку амаль незаўважанай, кніга з цягам часу была перакладзена на некалькі еўрапейскіх моў і выклікала да жыцця цэлы шэраг грунтоўных філасофскіх інтэрпрэтацый феномена "лагернага жыцця" - падзеі зняволеных, ахоўнікаў, памагатых. Пра кнігу Антэльма пісалі Жорж Батай і Морыс Бланшо, Сара Кофман і Эдгар Морэн, Філіп Лаку-Лабарт і Жан-Люк Нансі, Маргерыт Дзюрас і Жорж Перэк, які сцвярджаў, што са з'яўленнем гэтай кнігі «літаратура нарадзілася нанова».