У 1937 годзе італьянскі крытык, тэарэтык мастацтва, пісьменнік, журналіст і мастак Карла Бэлі ў кампаніі сваіх сяброў Пэпіна Гірынгеллі, Альберта Сарторыса і Фаўста Мелоці адправіўся ў Парыж. Днём яны наведвалі павільёны Сусветнай выставы, музеі і прыватныя галерэі, хадзілі ў госці да ўдавы Паля Гіёма і Васіля Кандзінскага, а па вечарах глядзелі спектаклі і вячэралі з мастакамі і арт-дылерамі. Усе падзеі гэтых галавакружных дзён Бэлі запісваў у свой дзённік.

Карла Белі (1903–1991) — італьянскі мастацкі крытык, тэарэтык мастацтва, пісьменнік, журналіст, музыказнавец і мастак. Актыўна публікаваўся з 1920-х гадоў, пісаў пра жывапіс, архітэктуру і сучаснае мастацтва, супрацоўнічаў з галерэяй «Мільён» у Мілане і працаваў у рымскіх выданнях пасля Другой сусветнай вайны. Найбольш вядомы як аўтар Кn (1935) - тэксту, які лічыцца галоўным тэарэтычным маніфестам італьянскага абстрактнага мастацтва. Яго работы і архіў захоўваюцца ў Музеі сучаснага мастацтва Трэнта і Раверэта.