Кніга выбітнага гісторыка і фенаменолага рэлігіі Мірчы Эліядзе (1907-1986) "Ёга: Бяссмерце і свабода" даўно стала класікай у даследаваннях такой фундаментальнай і ўнікальнай з'явы, як індыйская ёга. Аўтар уяўляе ёгу як цэласны, шматпланавы, усёабдымны духоўны ўніверсум, розныя элементы якога адпавядаюць розным культурным узроўням, станам свядомасці і нават пластам традыцыйнага грамадства. Эліядзе прасочвае вытокі ёгі ў асяроддзі аўтахтоннага, даарыйскага насельніцтва Індыі, акцэнтуе сваю ўвагу перш за ўсё на яе "дакласічных" і "некласічных" адгалінаваннях, тычыцца важнай у кантэксце яго навуковай творчасці сувязі ёгі з шаманізмам, праводзіць паралелі паміж індыйскай ёгай і духоўнымі. Ёга са спецыфічнай школы індуісцкай філасофіі становіцца ў яго ініцыятычнай прасторай, у якой ідучы адэпт, праходзячы праз выпрабаванні, далучаецца да каштоўнасцяў неўміручасці і свабоды і набывае статус джыванмукты - "вызваленага пры жыцці".
Для ўсіх, хто цікавіцца духоўнымі традыцыямі Індыі.