Зборнік эсэ бразільскага антраполага Эдуарду Вівейруша дэ Кастру (нар. 1951) «Мармур і мірт» апускае чытача ў этнаграфічны, гістарычны і філасофскі кантэкст яго праекта «канібальскай», ці індыгеннай, думкі. У адрозненне ад галоўнай працы дэ Кастру - насычанага тэрміналогіяй трактата "Канібальскія метафізікі", - "Мармур і мірт" даступна асвятляе пытанні, адказамі на якія становяцца канцэпты індыгеннай думкі. Загалоўны тэкст кнігі ўяўляе сабой гістарычнае даследаванне, заснаванае на назіраннях каталіцкіх катэхетаў XVI–XVII стагоддзяў. Спрабуючы звярнуць амерыканскіх індзейцаў у хрысціянства, яны параўноўвалі іх уяўленні аб душы, целе і жыцці пасля смерці з вераваннямі іншых народаў. Дэ Кастру аналізуе антрапалагічныя матэрыялы розных гадоў і апісвае выяву думкі насельнікаў Новага святла, звязваючы яго з ідэямі постструктуралізму.