Марыён Файоль адлюстроўвае персанажаў так, быццам перад намі акцёры тэатра, і на старонках кнігі ставіць бясконца грацыёзныя балеты, поўныя сентыментальнасці і інтымнасці. У «Галом доме» яна паказвае збліжэнне і аддаленне трох пакутуючых персанажаў на фоне разбурэння будынка, які іх прытуліў.
Telerama

Падобна кавалачкам гіганцкага пазла, які мы яшчэ не бачым цалкам, выдадзеныя за апошнія дзесяць гадоў кнігі Марыён Файоль маюць агульныя рысы, але пры гэтым не падобныя сябар на сябра. «Голы дом» становіцца новай цаглінкай у яе багатым сусвеце, прапаноўваючы чытачу мюзікл на паперы.

У прызначаным пад знос хаце селяцца тры незнаёмцы, якія сабатуюць уласныя жыцці. Каб запоўніць пустэчу ўнутры, яны агаляюць адзін перад адным свае пачуцці. Паступова паміж імі завязваецца сяброўства, і трухлявая хата становіцца для іх сховішчам ад навакольнага свету.

У «Галом доме» французскай мастачкі Марыён Файоль, поўным візуальных метафар і любові да мастацтва танца, пераплятаюцца разважанні пра боль, які мы прычыняем сабе самі, прыгажосці меланхоліі і страху адзіноты.