У сакавіку 1925 года Родчанка выехаў у Парыж для працы над афармленнем савецкага раздзела Міжнароднай выставы дэкаратыўнага мастацтва і мастацкай прамысловасці. Ён пісаў дадому амаль штодня. Дома Сцяпанава збірала лісты і падшывала іх у спецыяльны сшытак. У № 1 часопіса «Новы ЛЕФ» за 1927 год была апублікавана частка гэтых лістоў.

У тыя гады лефаўцы-літаратары адстойвалі прынцып «дакументальнай прозы», гэта значыць максімальна факталагічнае апісанне таго, што адбываецца (прынцып інтэрв'ю, дзённіка, стоса дакументаў). Прадзельная шчырасць лістоў Родчанкі ім імпанавала. Гэта быў погляд мастака новага тыпу — канструктывіста і дызайнера — адначасова і на Парыж, і на Маскву збоку.