Гэта займальная праца аб радыкальным мастацкім авангардзе ў Нью-Ёрку пачатку XX у. разглядае тэму з незвычайнага боку. Яна не абыходзіць увагай дзейнасць такіх мастакоў, як М. Дзюшан, Ман Рэй і Ф. Пікабія, аднак супрацьпастаўляе іх "легітымнай" і шмат у чым рацыянальнай творчасці "жыццёвы дадаізм" баранэсы Эльзы фон Фрэйтаг-Лорынгхофен, паэткі і мастачкі ў немцы па паходжанні 1910-х гг. Гэта незалежная, надзвычай крэатыўная і сэксуальна ненаедная неўрастэнічка ўяўляецца ўвасабленнем той «ашалелай суб'ектыўнасці», якая, з пункту гледжання аўтара, толькі і можа служыць падставай сапраўднага авангарда ў мастацтве. Кніга змяшчае падрабязныя каментары і больш за 50 каляровых ілюстрацый.