Протаіерей Алексій Умінскі быў адным з самых вядомых маскоўскіх святароў — вел перадачу аб праваславіі на гарадскім тэлеканале, у яго выходзілі кнігі прапаведаў, на святы і дабратворныя ярмаркі ў храме Троіцы ў Хохлахе, дзе ён быў настаяцелем 30 гадоў, збіраліся вершы, музыканты, пісьменнікі, мастакі. Гэта было важна для многіх месцаў на карце Масквы, куды прыходзілі і ў гора, і ў радасці. Отец Алексій арганізаваў спецыяльныя літургіі для пацыентаў дзіцячага хоспіса, ездил в тюрьмы навещать заключенных, дружил с людьми известными и неизвестными. Всё это кончилось во время войны. Цяпер ён жывёт і служыць у Парыжы, а Руская праваслаўная цэрковь лишила его сана.
Гэтая кніга — расповед аб яго жыцця. Аб дзяцінстве ў Перово ў 1960-я гады, калі Гагарын паляцеў у космас, а замест крывых драўляных дамікаў выраслі пятиэтажки. Аб юнасці сярод савецкіх хіпі і праваслаўных манархістаў. Аб шляху святара ад энтузіязму 1990-х да катастрофы 2020-х. Но главное — о настоящем. Гэта хрысціянскае асэнсаванне жыцця ў рухнуўшым свеце.
Сааўтар Умінскага — журналістка, аўтар кнігі «Благамі намерамі» Ксенія Лучанка.