Паэтычны зборнік Ларысы Геніюш Spiritus flat ubi vult („Дух вее, дзе хоча“) вяртае голас паэткі, адноўлены празь дзесяцігодзьдзі з рукапісных вершаў, сабраных і пераплеценых ёю ў першыя паваенныя гады.

Сёньня мы факсымільна аднаўляем гэты рукапіс, прачытваем і асэнсоўваем яго ў XXI стагодзьдзі — у час, вельмі падобны на той, калі Ларыса Геніюш пісала свае радкі і пераплятала старонкі ў тонкую кніжку.

Напісаныя ў эміграцыі, вершы 1945–1947 гадоў — балесны і ўзнёслы хваласьпеў свайму краю і блізкім людзям, паэтычны летапіс нацыянальнае катастрофы і асабістых страт і яркае сьведчаньне вольнага і нязломнага духу паэткі. Гэта таксама пачатак беларускамоўнага паваеннага сам- і тамвыдаву.