Кніга Уітні Чадвік — адна з найбольш поўных прац па гісторыі мастацтва ад Сярэднявечча да нашых дзён, разгледжанай скрозь фемінісцкую оптыку. Гэта праца пра жанчын, якія абралі жывапіс, скульптуру ці сумежныя сферы ў якасці прафесіі, а таксама пра ідэалогіі, якія сфармавалі жаночую творчасць і яе рэпрэзентацыю. Чадвік прасочвае рух мастацтва (і мастацтвазнаўства) як наратыва, які спачатку разлічаны на мужчын і адводзіць жанчыне толькі ролю аб'екта, а затым эвалюцыянаваў у сучасную гісторыю мастацтва, дзе мастачка гуляе ролю самастойнага творцы. Сапраўднае выданне дапоўнена заключным раздзелам аб развіцці феміністкай тэорыі мастацтва з 1970-х да 2010-х гадоў.