У кнізе ўпершыню сабрана разам самая ранняя паэтычная творчасць Барыса Паплаўскага, якая ахоплівае перыяд з 1917 па 1921 г., да пачатку яго парыжскай эміграцыі. Гэта вершы і паэмы, напісаныя ў Маскве, у Харкаве, у Крыме, на Паўночным Каўказе і ў Канстанцінопалі. У збор, заснаваны выключна на архіўных матэрыялах, уваходзіць мноства арыгінальных твораў, выдуманых пад уплывам рускага футурызму. Большасць тэкстаў найперш не публікавалася. У адным з чатырох дадаткаў — поўная версія канстанцінопальскага дзённіка паэта.