Партрэт украінскай жанчыны часцей вызначаецца тым, пра што яна маўчыць, чым тым, пра што гаворыць. Але без досведу гэтага маўчання не было б голасу, які гучыць у гэтым зборніку. Голасу, які абараняе права шчыра гаварыць пра вострае гора, пакаленчыя траўмы, стэрэатыпы і архетыпы, карані ў палаючай глебе, мужнасць кахання і расчараванне пустэчай за маскамі. Незалежна ад папрокаў у празмернай шчырасці ці калючасці, у горычы і цемры. Бо толькі так яны застаюцца сабой — але і ўвасабляюць досвед сотняў усё яшчэ маўклівых сясцёр.