Кніга Барыса Чуховіча «Каханне, сяброўства, вечнасць Усто Мумина» прысвечана першаму і найбольш значнаму творчыму цыклу мастака Аляксандра Нікалаева (Усто Мумина). Гэты цыкл быў створаны пасля пераезду Нікалаева з Масквы ў Сярэднюю Азію ў 1920 годзе і прыняцця ім іслама ў 1922 годзе.

Аўтар засяроджваецца на аналізе цэнтральнага твора цыклу — тэмперы «Каханне, сяброўства, вечнасць» (1928). Ён паказвае гісторыю мастацтвазнаўчых апісанняў работ Усто Мумина, стылістычныя крыніцы яго творчасці і фармальныя асаблівасці яго мовы.

Асаблівую ўвагу надаецца характарыстыцы і эвалюцыі самаркандскага мастацкага кружка Данііла Стэпанава, членам якога быў Усто Мумін з 1921 па 1924 год. Сярод мастакоў гэтага амаль невядомага супольніцтва былі Аляксей Ісупаў, Мікалай Мамантаў і Віктар Уфімцаў, а таксама на кароткі час — Кузьма Пятроў-Водкін і Аляксандр Самахвалаў.