У трыццаць з лішнім гадоў пераехаўшы ў Нью-Ёрк з прычыны рамантычных адносін, Алівія Лэнг у выніку апынулася адна ў вялізным чужым горадзе. Гэты найганебнейшы жыццёвы досвед заварожваў яе ўсё мацней, і яна прынялася даследаваць самотны горад праз мастацтва. Разбіраючы выпадкі Эдварда Хопера, Эндзі Уорхала, Клаўса Номі, Генры Дарджэра і Дэвіда Вайнаровіча, славутая эсэістка і крытык вывучае практыкаванні ў мастацтве адзіноты, разбірае яго вобразы і сацыяльна-псіхалагічную прыроду адчужэння. Чалавечны, дзёрзкі і глыбока праніклівы «Самотны горад» - кніга пра прасторы паміж людзьмі, пра рэчы, якія злучаюць людзей, пра сэксуальнасць, маральнасць і цудадзейныя магчымасці мастацтва. Гэта даследаванне невядомага і чароўнага стану, адарванага ад шырокага мацерыка чалавечага жыццёвага вопыту, але глыбінна ўласцівага жыцця як такой.