«Глыбінная Мексіка» (1987) — гісторыка-сацыялагічнае эсэ этнолага і антраполага Гільерма Банфіля Баталіі (1935–1991). Гэтая праца - маніфест, які заклікае перагледзець устояныя ўяўленні аб тым, што мы называем нацыянальнай культурай, ідэнтычнасцю і цывілізацыяй. На думку аўтара, Мексіка існуе адначасова ў двух выявах. "Уяўная Мексіка" з'яўляецца сканструяваным па еўрапейскай мадэлі прадуктам мадэрнізацыі - наборам вобразаў, далёкіх ад рэальнай культурнай тканіны краіны. «Глыбінная» ж, сапраўдная, укаранёная ў тысячагадовай мезаамерыканскай цывілізацыі. Адкінутая элітамі на карысць "ўяўнай", "глыбінная Мексіка" да гэтага часу працягвае вызначаць рэальнае жыццё мільёнаў людзей і лёс краіны. Аўтар кідае выклік паняццю лінейнага прагрэсу і прапануе пад іншым кутом зірнуць на цывілізацыйныя альтэрнатывы Мезаамерыкі, звяртаючыся да яе некаланіяльных культур - адрынутым, але не забытым.