Італьянскі паэт Дантэ Аліг'еры пісаў культавы твор на працягу трынаццаці гадоў - з 1308 па 1321 год. Першапачаткова яно абазначалася як "Камедыя" - па прынятай тэрміналогіі Сярэднявечча. Эпітэт «Боская» да назвы пазней дадаў пісьменнік Джавані Бакаччо, прынясучы так даніну павагі куміру.
Аліг'еры надаваў лічбам містычнае значэнне. У прыватнасці, лікам тры, трыццаць тры і сто. Пекла, Чысцец і Рай - тры ступені замагільнага свету ў каталіцызме, тры часткі твора. У кожнай - па трыццаць тры песні. Разам з уступнай іх сума дасягае ста. Трыццаць тры - узрост Хрыста. Сто - сімвал дасканаласці...
Паэма знайшла адлюстраванне практычна ва ўсіх абласцях культуры. Анарэ дэ Бальзак зрабіў адсылку да яе ў назве «Чалавечай камедыі». Томас Эліёт і Хорхе Луіс Борхес выкарыстоўвалі яе строфы ў якасці эпіграфаў да сваіх твораў. Дэн Браўн увёў яе сюжэт і гісторыю стварэння ў раман «Інферна». У жывапісе творчасць Аліг'еры стала асновай карцін Даменіка ды Мікеліна, Сальвадора Далі, Рафаэля Санці, Сандра Батычэлі, Энжэна Дэлакруа і многіх іншых.