"Дзве крыніцы маралі і рэлігіі" — помнік сацыяльна-філасофскай думкі ХХ стагоддзя, апошняя кніга лаўрэата Нобелеўскай прэміі па літаратуры (1927), выбітнага французскага філосафа Анры Бергсана (1859–1941). Пасля «Творчай эвалюцыі» гэты самы знакаміты яго твор, які аказаў сур'ёзны ўплыў на сусветную філасофскую, сацыяльную і рэлігійную думку. У кнізе распрацоўваюцца ідэі зачыненага і адчыненага грамадства, зачыненай і адчыненай маралі, статычнай і дынамічнай рэлігіі. Аўтар развівае глыбокія, арыгінальныя і прароцкія думкі аб грамадстве, справядлівасці, дэмакратыі, аб небяспеках, якія падпільноўваюць сучаснае чалавецтва, і аб тым выбары, які яму трэба зрабіць. Акрамя тэксту Бергсана, кніга змяшчае ўступны артыкул і нататкі, якія могуць служыць арыенцірамі для чытачоў.
Выданне прызначана для студэнтаў і адмыслоўцаў у вобласці сацыяльных і гуманітарных навук, а таксама для ўсіх, хто цікавіцца глыбіннымі пытаннямі маралі, рэлігіі і грамадскага развіцця.