Сёння Харкаў з-за няшчаснага геаграфічнага становішча на ўсходнім краі Еўропы часта становіцца мішэнню для няспынных абстрэлаў і авіяўдараў расійскай арміі. Аднак зусім нядаўна другі па велічыні горад Украіны быў ажыўленым цэнтрам студэнцкага жыцця, прагрэсіўнага мастацтва, інтэлектуальнай думкі і тэхналагічных інавацый, усё гэта падмацавана цвёрдай постіндустрыяльнай ідэнтычнасцю яго грамадзян. Харкаў, народжаны хвалямі міграцыі, мадэрнізацыі, індустрыялізацыі і рэвалюцыі, прайшоў бурны шлях ад свайго пачатку як казацкай ваеннай крэпасці да перыяду (1919–1934), калі ён быў сталіцай Украінскай Савецкай Сацыялістычнай Рэспублікі. Гэта паўтара дзесяцігоддзя было залатым векам, адзначаным рэзкім будаўнічым бумам, які ператварыў Харкаў у легендарны мадэрнісцкі горад. У гэтай публікацыі аўтар Яўгенія Губкіна вядзе чытача ў падарожжа па гісторыі і архітэктуры горада, ад яго Старога цэнтра да Новага, дзе знаходзіцца Дзяржпрам, жамчужына канструктывісцтва, якая таксама была ўвасабленнем новай мадэлі сацыяльных і эканамічных адносін. Гэты архітэктурны даведнік — даніна павагі нязломнаму духу свабоды жыхароў Харкава. Але гэта таксама важны акт памяці і супраціву: дакументуючы будынкі горада словамі і фатаграфіямі, нават калі многія з іх дзень за днём разбураюцца расійскімі бомбамі, гэта захоўвае іх цэлымі і жывымі ў нашай свядомасці як мадэль будучыні горада.