Літаратурны дэбют, які прынёс аўтару, журналістцы Эмі Ліптрот (нар. 1984), прэмію Уэйнрайта за лепшую кнігу аб прыродзе за 2016 год і прэмію брытанскага Пэн-клуба за лепшую аўтабіяграфію (PEN Ackerley Prize) за 2017-ы. Аркнейскіх астравоў. Выкладзеная ў форме адкрытага дзённіка, яна дакументуе здабыццё гераіняй-апавядальніцай сябе праз барацьбу з ілжывымі прыхільнасцямі (цыгарэты - кока-кола - адносіны - інтэрнэт), якія прыйшлі на змену гарадскім досведам з алкаголем і наркотыкамі. Калісьці юная Эмі пакінула выдалены востраў архіпелага на паўночным усходзе Шатландыі, каб заваяваць сталіцу каралеўства, папоўніўшы легіён фрыланс-работнікаў крэатыўных індустрыі. Зараз яна здзяйсняе вандраванне назад, адначасна адчыняючы дзікую моц Атлантычнага акіяна і прыміраючы мінулае з сучаснасцю. Тое, што пачалося як вымушаная самаізаляцыя, абярнулася нараджэннем новага жыцця. Кніга стала прыкметнай падзеяй у сучаснай брытанскай прозе, спарадзіўшы моду на напаўзабыты куток шатландскага ўзбярэжжа.