Дэбютная кніга англійскай пісьменніцы, крытыка і аўтара нашага бестселера «Адзінокі горад». Лэнг праходзіць увесь шлях уздоўж ракі Уз у графстве Сусэкс, дзе ў 1941 годзе патанула Вірджынія Вулф, папутна даследуючы адносіны паміж гісторыяй і ландшафтам і разглядаючы ролю рэк у чалавечым жыцці. У рэшце рэшт, усе дарогі прыводзяць у Уз — тут пачынаецца гісторыя і тут жа заканчваецца шлях.

У кнізе прадстаўлена глыбокае даследаванне таго, як прывіды ніколі не пакідаюць любімыя месцы. Лэнг падымае з забалочаных берагоў Уза розныя гісторыі — ад жорсткай Баронскай вайны ў XIII стагоддзі да «паляўнічых на дыназаўраў» у дзевятнаццатым. Яна ўспамінае Шэкспіра, Гамера, Айрыс Мэрдок і Кенэта Грэхэма, аўтара прыбярэжнай класікі «Вецер у івах». Лэнг разглядае ролю рэк у чалавечым жыцці, прасочваючы іх заблытаны паток у літаратуры і міфалогіі.

Але цэнтральным з усіх прывідаў застаецца Вірджынія Вулф, пастаянная спадарожніца Лэнг у гэтым падарожжы. Таму кнігу можна прачытаць і як біяграфію гэтай унікальнай англійскай пісьменніцы: помнік цякучасці яе жыцця і літаратурнага працэсу — «бо, нягледзячы на сумны фінал, здавалася, яна, падобна аквалангістам, валодае дарам бачыць тое, што схавана пад паверхняй».